Kanada

Wyspa Campobello

Choć dystans jest mniejszy niż ćwierć mili, to nadal zapewni ci dobrą, solidną godzinę, by odbyć podróż przez chłodne Quoddy Narrows z Lubec, Maine na wyspę Campobello, przekraczając nie tylko granicę międzynarodową, ale przez cały czas strefa. Kiedy jest czas na herbatę w Maine, to koktajle w Campobello.

Zaledwie około dwóch trzecich wielkości Manhattanu, mała wyspa jest częścią prowincji New Brunswick i od ponad wieku stanowi idylliczne odosobnienie dla Amerykanów i Kanadyjczyków. Począwszy od lat 80. i 90. XX wieku, Campobello stało się celem dla bogatych rodzin, które szukały miejsca, w którym można zawiesić krwiste obroże i obcisłe gorsety i po prostu zmoczyć stopy.

W szczególności jedna z rodzin nabrała blasku, wracając latem po lecie, ucząc ich małego chłopca o wielorybach, żeglarstwie, wędrówkach i wędkarstwie. Chłopiec okazał się 32. prezydentem Stanów Zjednoczonych. Franklin Delano Roosevelt i Campobello są od tego czasu splotami.

Mały Franklin spędził każde lato swojego dzieciństwa, badając skały w Snug Cove, pływając kajakiem po plażach Zatoki Braci i szpiegując latarnię Quoddy Head przez Narrows. Żeglując wokół mglistej Zatoki Fundy, Roosevelts dzielili chłodne, wzburzone wody z ptakami morskimi, humbakami, fokami i morświnami morskimi – życie morskie, które jest dzisiaj kwitnącym ekosystemem przybrzeżnym.

W młodości Roosevelt był twardy i chropowaty jak jego „Ukochana Wyspa”, przynosząc Eleanor tam spędzić miesiące lipca, sierpnia i września wraz z pięciorgiem dzieci, przewracając ich 34-pokojowy domek, kiedy nie wdrapywali się nad skaliste brzegi. Jako zapalony golfista, żeglarz i pływak, był tu w 1921 roku, kiedy jeszcze nie był nawet gubernatorem Nowego Jorku, że przyszły prezydent został powalony przez polio.

Rooseveltowi coraz trudniej było dostać się do Campobello w późniejszych latach, nie mogąc odbyć długiej podróży na tylnych drogach i chwiejnych skiffach. Było to przed autostradami międzystanowymi i dodaniem grobli łączącej wyspę z Maine. Dzisiaj goście nie są już tylko super bogatymi, a dotarcie tam jest o wiele łatwiejsze, ale Campobello wciąż czuje, że musiało to być odczuwane przez Eleanor i Franklina w ciągu dnia.

Domek jest centralnym punktem Międzynarodowego Parku Roosevelta Campobello, jedynego międzynarodowego parku w Stanach Zjednoczonych. Jurysdykcja i obowiązki są równo podzielane przez USA i Kanadę, obsadzone przez mieszkańców z obu krajów. Istnieją rozległe szlaki, plaże, ogrody i 2800 akrów Nature Center – iw duchu prawdziwej międzynarodowej jedności, dostęp do wszystkiego w parku, w tym domku, jest bezpłatny.

Bliska relacja między Maine i wyspą wykracza poza samą bliskość. Istnieje wspólna historia sięgająca do ojczystego kraju Passamaquoddy, przez francuskich odkrywców, brytyjskich osadników, irlandzkich buntowników i prężnych rybaków. Między nimi może być godzina, ale oboje znajdą czas na herbatę – lub koktajle.

Na wyspę Cambobello można łatwo dojechać samochodem po krótkiej grobli z Lubec, Maine. Postępuj zgodnie z Washington St (Maine Rt. 189), a raz na drugą stronę będziesz na BC Rt. 774. Centrum Turystyczne Island będzie po Twojej prawej stronie, a dotrzesz do Międzynarodowego Parku w Roosevelt Campobello w około półtorej mili.

W sezonie letnim można również wziąć kilka promów, aby się tam dostać, z Eastport, Maine. Pierwszy prom zabierze Cię do Deer Island, a następnie pokładzie innego promu, aby dostać się do Campobello. Jeśli pójdziesz tą drogą, wylądujesz na przystani w wiosce Welshpool, na północ od Międzynarodowego Parku.

Chata Roosevelta i centrum dla odwiedzających są otwarte od ostatniej niedzieli maja do 2. tygodnia października, a tereny, centrum przyrodnicze i szlaki są otwarte przez cały rok. Wstęp do parku, w tym do domku, jest bezpłatny.

I nie zapomnij paszportu – będziesz go potrzebować, aby dostać się do lub wyjechać z Maine, przechodząc przez US Customs and Border Protection.

Mount Carleton

Górująca na wysokości 817 metrów (2680 stóp) nad otaczającym pustynię New Brunswick szczyt Mount Carleton rozciąga się na szeroką panoramę rozciągającą się od Maine do Quebecu na półwyspie Gaspé.

Góra Carleton jest szczytem w Notre Dame Mountains, zasięgu w Appalachach, który biegnie od Zielonych Gór Vermont (sam podzestaw Appalachów) do potężnego Chic-Chocs w Quebecu (ditto). Podobnie jak reszta Appalachów, góra Carleton jest starożytną górą zbudowaną z 400-milionowej skały wulkanicznej, która bezlitośnie zwietrzała w obecną, zmiękczoną formę. Jest to najwyższa góra w kanadyjskich (w większości niegórskich) prowincjach morskich, które składają się z Nowego Brunszwiku, Nowej Szkocji i Wyspy Księcia Edwarda.

Szczyt został nazwany w 1899 roku po gubernatora Nowego Brunszwiku, Thomasa Carletona. Carleton był brytyjskim oficerem wojskowym, który służył z rozróżnieniem podczas wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych, pomagając podnieść oblężenie Quebec City. Po mianowaniu porucznika gubernatora Nowego Brunszwiku w 1786 r., Pomógł w ponownym osiedleniu wielu lojalistów opuszczających nowo nie-brytyjskie terytoria „na południe”.

Jeśli zastanawiasz się, dlaczego góra została nazwana na cześć pierwszego gubernatora prowincji – w przeciwieństwie do, powiedzmy, pierwszego gubernatora – to prawdopodobnie nie jesteś Kanadyjczykiem, ponieważ „porucznicy gubernatorzy” w Kanadzie są prowincjonalnymi przedstawicielami królewskimi, prowadzącymi monarchów obowiązki konstytucyjne i ceremonialne, a nie figurantki, które nie mają wiele do roboty, dopóki gubernator nie umrze lub nie zostanie pozbawiony urzędu jakimś plugawym skandalem.

Góra Carleton znajduje się na terenie Parku Prowincji Mount Carleton, do którego łatwo dojechać samochodem, pomimo niedostatku pobliskich miast i wiosek. Dwie racjonalnie wymagające szlaki turystyczne zapewniają odwiedzającym dostęp do szczytu, który trwa 1,5-2,5 godziny (w zależności od prędkości i tego, czy jedziesz krótszym, bezpośrednim szlakiem, czy dłuższym, starym szlakiem ogniowym). Na szczycie góry stoi nadal wieża strażacka, z której korzystali strażnicy pożaru lasów w latach 1923-1968.
Know Before You Go

Z Route 180 w północno-środkowym Nowym Brunszwiku skręć na południe w Route 385. Wejdź do parku i podążaj za znakami na końcu Bald Mountain Brook Road. Podążaj szlakiem Mount Carleton 4.4 km na szczyt, kierując się znakami i niebieskimi nalotami.

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany.