Kanada

Elżbietański labirynt hedgingowy VanDusen Garden

Labirynty i labirynty fascynowały ludzi sprzed świtu historii. Legendarny labirynt pod Pałacem w Knossos na Krecie, w którym bohater Tezeusz zabił Minotaura, jest prawdopodobnie najbardziej znanym z wczesnych labiryntów.

Inne labirynty zostały stworzone przez mieszkańców północnej Europy, być może w celu zmylenia złych duchów lub symbolicznego wkręcenia w trudną ścieżkę życia. Labirynt z żywopłotem osiągnął swój zenit jako formę w renesansowej Anglii, bardziej jako urządzenie do rozrywki niż poważny cel. Najsłynniejszy został zbudowany przez kardynała Wolsleya w Hampton Court.

Dziś ogród VanDusen w Vancouver w Kanadzie kontynuuje tradycję z jednym z zaledwie sześciu elżbietańskich labiryntów żywopłotów w Ameryce Północnej. Labirynt składa się z 3000 cedrów piramidalnych – Thuja occidentalis „Fastigiata”, które mają być specyficzne – wszystkie posadzone jesienią 1981 r. I powoli urosły do ​​postaci labiryntu, który znajduje się dzisiaj.

Nazwany dla lokalnego magnata i filantropa Whitforda Juliana VanDusena, ogrody prowadzone są wspólnie przez zarząd Vancouver Park i stowarzyszenie wolontariuszy non-profit. Są one otwarte dla publiczności każdego dnia roku z wyjątkiem Świąt Bożego Narodzenia. Oprócz labiryntu, ogrody obejmują 55 akrów i roślin wystawowych z całego świata.

Jest taras widokowy, z którego mniej przygodzie turysta może zobaczyć labirynt i zmagania swoich zdezorientowanych mieszkańców.

Most wiszący Capilano

Po wysłaniu zespołu koni pływających po rzece Capilano z długą liną, budowniczy oryginalnego mostu wiszącego Capilano nigdy nie mógł marzyć, że jego prosta rozpiętość stanie się atrakcją światowej klasy.

Zbudowany w 1889 roku przez szkockiego inżyniera budowlanego George’a Granta Mackaya, 460-metrowy most zbudowany był z liny konopnej i desek cedrowych. Gdy most był już na miejscu, własność Mackaya stała się popularna wśród jego przyjaciół, którzy przyjęli nazwę „włóczęgi Capilano”, aby wyróżnić się jako poszukiwacze przygód, którzy odważyliby się przekroczyć kołyszący się most. Pierwotna wersja została zmieniona na most kablowy w 1903 roku. Następnie w 1910 roku nieruchomość została sprzedana i zaczęła zmieniać właściciela na przestrzeni lat, ponieważ każdy kolejny właściciel zbudował reputację mostu jako światowej klasy miejsce docelowe turystyki przygodowej. Rozpiętość została całkowicie przebudowana w 1956 roku i jest obecnie pod kontrolą małej sieci rustykalnych atrakcji turystycznych.

Most wiszący Capilano co roku przyciąga tłumy turystów i jest zaliczany do najpopularniejszych miejsc w Vancouver. W parku zostały dodane dodatki, aby zwiększyć wrażenia odwiedzających. Po zachodniej stronie mostu znajduje się Treetop Adventures Canopy Walk, który składa się z ośmiu drewnianych mostów zawieszonych pomiędzy ogromnymi jodłami Douglas powyżej 100 stóp w powietrzu. Mosty są przymocowane do drzew nie za pomocą gwoździ lub śrub, które mogłyby uszkodzić drzewa, ale za pomocą specjalnie zaprojektowanych stalowych obroży. Po usunięciu te obroże w ogóle nie wyrządziły szkody drzewom-gospodarzom.

W 2011 r. Cliffwalk wywołujący zawroty głowy otworzył się po wschodniej stronie kanionu. Przypięty prosto do skał, Cliffwalk to seria bezpiecznych i wąskich ścieżek biegnących od klifów, przez drzewa i nad rzekę. Zapewniając doskonałe widoki na sam most wiszący, a także rzekę poniżej i otaczający las, Cliffwalk jest wyjątkowym sposobem na docenienie i odczucie dreszczyku Zachodniego Wybrzeża.

Nieźle jak na coś, co zaczęło się od prostego mostu zbudowanego dla rozrywki przyjaciół.
Know Before You Go

W okresie świątecznym (od listopada do stycznia), Capilano Suspension Bridge widzi wzrost stopy, a zwiedzający przyciągają setki świateł, które są zasłonięte mostem i otaczającymi koronami drzew. Przybądź wcześnie i zapisz się ciepło. Żadna z atrakcji w Capilano Suspension Bridge Park nie jest dostępna dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich. Każdy odwiedzający o kulach lub na wózku inwalidzkim otrzymuje wstęp wolny. Zaplanuj co najmniej 2 godziny, aby w pełni doświadczyć parku, więcej, jeśli zatrzymasz się na lunch. Park oferuje bezpłatny transport z różnych lokalizacji w centrum Vancouver w ciągu dnia, lub Vancouver Public transit obsługuje również obszar.

Whistler Train Wreck

Położone wzdłuż szlaku turystycznego na południe od Whistler, Kolumbia Brytyjska to garstka zmiażdżonych wagonów, które wykoleiły się z pobliskich torów i zostały po prostu pozostawione w zgliszczach wśród bujnej kanadyjskiej zieleni.

To było w 1956 roku, że pociąg pędził po torach z obciążeniem zbyt ciężkim, przejeżdżającym dwa razy szybciej, niż się spodziewał. Biorąc pod uwagę te czynniki, jeden z samochodów zakończył zawijanie jednego z torów, a pociąg częściowo wykoleił się i zatrzymał. Uszkodzone samochody nie zostały wyrzucone z torów, ale zamiast tego musiały zostać odholowane podczas operacji sprzątania, które wciągnęły wraki nieco głębiej w las. Ponieważ okoliczna dzika przyroda nie została poważnie uszkodzona lub zniszczona, samochody zostały niemal natychmiast ukryte w zaroślach.

Od czasu katastrofy samochody stały się ulubionym miejscem artystów graffiti i turystów, którzy chcą trochę uroku. Niestety, dostęp do pociągu wymaga wkroczenia na teren rządowy, a także przekraczania potencjalnie niebezpiecznych torów. W rzeczywistości tak wiele osób używało torów jako drogi do dotarcia do wagonów, które policja zmusiła lokalną stronę turystyczną do zaprzestania umieszczania w wykazie lokalizacji.

Samochody pozostają jednak ciągle coraz bardziej kolorowe, a co za tym idzie ciekawsze.
Know Before You Go

Idź do Olive’s Market Whistler.
Znajdź szlak idący na zachód wzdłuż wody.
Postępuj zgodnie ze szlakiem na zachód, a następnie na południowy zachód przez 3 km, aby dotrzeć do miejsca.

** Ze względów bezpieczeństwa i legalności nie próbuj przechodzić przez tory kolejowe.

Drzewo nad jeziorem

Siedemdziesiąt mil od portowego miasta Victoria, Kolumbii Brytyjskiej na wyspie Vancouver, cudowne nadrzewne cuda można znaleźć na spokojnych wodach Jeziora Wróżek.

Zgodnie z nazwą, Fairy Lake znajduje się w odległym i nieskażonym krajobrazie w pobliżu miasta Port Renfrew. Wyciek z bezruchu jeziora to zanurzony kłód. Przywiązanie do tego dziennika dla drogiego życia to maleńka jodła Douglas. Sam dziennik to jodła Douglasa. Jako jedyne źródło wsparcia i składników odżywczych drzewa karłowatego, wydaje się, że martwe drzewo zrobiło coś w rodzaju szlachetnej ofiary dla rosnącego na nim maleńkiego drzewa. Turyści, żeglarze i wędrowcy poszukują go jako wyjątkowego okna dla natury i odrodzenia.

Drzewo „bonsai” przyciągnęło więcej niż kilku fotografów, aby uchwycić swoją walkę o wytrwałość, w tym zwycięzcę nagrody National Wildlife Museum of London’s Wildlife Photographer of the Year. Nagroda lub brak nagrody, każde zdjęcie małego faceta trzymającego się jego martwej kłody pokazało swój symboliczny zwrot w kwestii przetrwania. Nie musisz nawet wędrować przez dziczy, aby go znaleźć. Możesz znaleźć spokój bonsai z drogi.

1 thought on “Kanada”

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany.